Naasten zijn geen aanvulling op professionele zorg. Ze zijn deel van iemands leven. Zij brengen vertrouwdheid, betekenis, herkenning en verbinding met wat voor iemand belangrijk is.
Daarom voeren we eerder het gesprek met cliënten en naasten samen. Wat is belangrijk in het dagelijks leven? Wat kan iemand zelf? Hoe kunnen naasten betrokken blijven op een manier die past? En waar is ondersteuning nodig?
We zien naasten niet als onbeperkte bron van inzet. Hun draagkracht, grenzen en behoefte aan steun horen bij ons werk. Als we hen beter ondersteunen, helpen we overbelasting voorkomen.
Dit vraagt ook iets van collega’s. Hun rol verschuift van vooral zorg uitvoeren naar het ondersteunen van het leven rondom de cliënt. Dat vraagt andere gesprekken, duidelijke verwachtingen en bewust kiezen wat we wel en niet overnemen.
Wij zijn er voor mensen. Voor cliënten, naasten en collega’s.
Om mensen ook in 2031 passende ondersteuning en zorg te kunnen bieden, werken we aan twee bewegingen tegelijk.